پنجشنبه 1392/11/3 17:42 نظرات ()
ایرانیانِ آینده را فرض کنید که مثلاً در ۳۰۰ سالِ بعد نشسته‌اند و تاریخ را (احتمالاً به صورت دیجیتال!) تورق می‌کنند. به سده‌ی نوزده که می‌رسند یحتمل فحش و ناسزا می‌دهند به دودمان قاجار و سعی واسع حکام آن زمان در بر باد دادن خاک این کشور. احتمالاً ۳۰۰ سال بعد، ارزشِ اراضی که آل قجر برای گرفتن پول جهت سیاحت ممالک فرنگ به باد دادند بیشتر معلوم خواهد شد. الان دارم به این فکر می‌کنم که این آیندگانِ حلال‌زاده‌یِ ما، در مورد ایرانی‌هایِ سده‌هایِ ۲۰ و ۲۱ چه نظری خواهند داشت؟ ایرانیانی که نعمتِ بی‌بازگشتی به نام نفت را به ثمنِ بَخس به دست آوردند و آن را خرج واردات عدس و لوبیا و برنج و موز و شلغم و پیچ و بوق و شیر مرغ و جان آدمی‌زاد کردند و برای آنها هیچ نگذاشتند جز حجم انبوهی از بدهی و جمعیتِ زیاد. امیدوارم ما را با سده نوزدهی‌ها هم‌ردیف ندانند.